Iedere donderdag verschijnt er een bevallingsverhaal op Mama’s Meisje. Sanne heeft weeën om de 15 minuten en helaas lijkt de bevalling niet door te zetten. Na 36 uur wordt haar geduld eindelijk beloond… Lees het bijzondere bevallingsverhaal van Sanne.

Ik ben 39 weken zwanger van mijn tweede kindje en eerlijk gezegd ben ik wel klaar met deze zwangerschap. We zitten nog midden in een heftige periode als de bevalling lijkt te beginnen. Op een maandag om 17.00 uur voel ik mijn eerste wee. “Fijn, het begint!“, denk ik. Wat volgt zijn een avond en nacht waarin ik om de 15 à 20 minuten een wee heb die ik moet wegpuffen. Door de weeën slaap ik die nacht helaas maar 2 uurtjes. Dinsdagochtend komt de verloskundige langs. Ze stelt voor om te controleren hoeveel ontsluiting ik heb. Slecht nieuws, want ik blijk geen ontsluiting te hebben… Balen natuurlijk! De verloskundige geeft als tip om vandaag iets te gaan doen wat mij afleiding geeft. Daarom besluiten mijn man en ik samen met onze peuterdochter de stad in te gaan. Nog steeds puf ik iedere 15 minuten een wee weg, en daarna gaan we weer door.

Bevallingsverhaal - Mama's Meisje blog

Mijn man heeft de hele week vrij genomen om bij de bevalling te zijn en mij te ondersteunen. Helaas blijven de weeën elke 15 minuten komen en lijkt de bevalling niet door te zetten. We gaan nacht nummer 2 in met voorweeën om de 15 minuten. Deze keer zijn de weeën zo erg, dat ik de slaap niet kan vatten. Ik besluit het TENS apparaat erbij te pakken. Mijn man plakt de elektroden op mijn onderrug en op deze manier kan ik zelf de weeën opvangen. Na een slapeloze nacht met heel veel pijn lijkt er nog steeds weinig te gebeuren. Om 09.15 uur komt de verloskundige langs. Sinds 08.30 uur heb ik opeens al weeën om de 8 minuten. Zou het nu dan toch begonnen zijn? Ik praat met de verloskundige over de optie om een nacht in het ziekenhuis te verblijven en daar te kunnen slapen met medicatie. Hierop besluit ze toch even de ontsluiting te controleren. Mijn man heeft net onze dochter in bad gedaan, als de verloskundige vraagt of we oppas dichtbij hebben. Dat hebben we, want onze buren zouden oppassen indien de bevalling begonnen was. “Mooi“, zegt de verloskundige, “afdrogen en haar daar naartoe brengen. We gaan nu naar het ziekenhuis.” Ik blijk opeens al 6 centimeter ontsluiting te hebben. Binnen 10 minuten zitten we in de auto.

Beschuit met muisjes bevallingsverhalen 2019 - Mama's Meisje blog

Om 09.45 uur loop ik zelf het ziekenhuis binnen. De verloskundige vraagt of ik tijdens de autorit nog weeën heb gehad, waarop mijn man zegt van niet. Ik antwoord: “ja, 3 weeën“. Blijkbaar heeft mijn man dit niet doorgehad. Ik word op een verloskamer op bed gelegd en nogmaals gecontroleerd: 8 centimeter ontsluiting. Om 10.10 uur voel ik dat ik moet persen. En na een paar flinke persweeën wordt om 10.22 uur onze tweede dochter geboren. Ik ben overdonderd, want na 36 uur voorweeën is de uiteindelijke bevalling toch nog heel snel gegaan. Al snel mogen we naar huis, waar onze oudste dochter ook weer is. We wachten bewust even met het bellen van de kraamzorg, die een paar uur later komt. Even genieten van ons gezinnetje van vier.

Bedankt dat je jouw bevallingsverhaal met ons wilde delen, Sanne! Wat een ellende, zoveel uren in de weeën, maar wat fijn dat het laatste gedeelte toch nog snel verliep.

Wil jij ook graag je bevallingsverhaal (anoniem) vertellen op Mama’s Meisje? Of wil je reageren op dit verhaal? Ik lees graag jouw reactie in de comments of op Facebook of Instagram! Mailen mag ook: info@mamasmeisje.com