Iedere donderdag verschijnt er een bevallingsverhaal op Mama’s Meisje. Een klein half jaar na de geboorte van hun zoontje voelt Milou zich weer misselijk en moe. Ze doet even een testje om uit te sluiten dat ze zwanger is… Lees het bijzondere bevallingsverhaal van Milou.

In maart 2018 zijn wij ouders geworden van Jens. Al snel na de bevalling miste ik mijn buik enorm! En de kriebels voor nog een baby waren al heel snel weer aanwezig. Nu was de droom van mij en mijn man om weinig leeftijdsverschil tussen de kinderen te hebben. We hadden afgesproken om vanaf oktober te gaan proberen om weer zwanger te worden, zodat er 1 ½ jaar tussen onze kindjes zou zitten, dat leek ons heel mooi. Niet wetende dat baby #2 andere plannen had.

Het is september 2018, een klein half jaar na de geboorte van Jens. Ik was al een tijdje misselijk, en toch moe, maar ja, we hebben een baby van 7 maanden dus dat zou wel wat verklaren. Ik had toevallig nog 2 zwangerschapstesten liggen en besloot op 16 september even voor de zekerheid een testje te doen. Om even uit te sluiten dat we zwanger zijn, dus tussen het koken door even over het testje plassen en dan weer snel door met de avondspits. Maar nog voordat de test helemaal is doorgelopen zie ik 2 hele donkere lijntjes! Ik ben even helemaal verbijsterd, en loop direct naar mijn man in de tuin en laat hem de test zien. We zijn ontzettend blij, maar moeten het nieuws wel even laten bezinken. ’s Avonds als de kleine man op bed ligt gaan we even rekenen, sinds de bevalling ben ik één keer ongesteld geweest en dat was eind juni. Mijn gok is dat we zo ongeveer 6,5 week zwanger zijn. Gelijk maar weer aanmelden bij de verloskundige en gelukkig kunnen we de week erop terecht. Daar krijgen we een echo om te kijken of er inderdaad een baby is. Ze stelt voor om het eerst op de buik te proberen, maar er is een grote kans dat we niks kunnen zien omdat we nog maar 7,5 week zwanger zijn. Maar wat blijkt, de echo wordt op mijn buik gezet en we zien een baby van al 10 weken! We waren dus al veel langer zwanger dan we dachten. De uitgerekende datum wordt gezet op 27 april 2019.

Bevallingsverhaal - Mama's Meisje blog

Op zondag 14 april hebben we een feestje omdat mijn opa en oma jarig zijn geweest. Mijn man moet werken, dus ga ik met mijn ouders en Jens naar Hengelo. Ik ben 38+1 weken en show iedereen trots m’n babybuik. Ik heb weinig last, af en toe wat harde buiken, maar dat is al weken zo. Tijdens een bezoek aan het toilet zie ik een stukje van m’n slijmprop, maar denk hier verder niks van. Rond 20.00 uur ‘s avonds zijn we weer thuis en heel even denk ik nog om te gaan douchen en m’n benen en alles te scheren, zodat ik vast klaar ben voor de bevalling die van de week wel zal gebeuren. Maar ik heb toch geen zin en ga lekker naar bed en wacht tot mijn man thuis is. Rond 00.30 uur komt m’n man ook naar bed en na een kus val ik heerlijk diep in slaap.

Maandag 15 april: om 03.15 uur word ik wakker, ik heb kramp in mijn buik. Het zal toch niet nu gaan gebeuren? Ik ga naar het toilet toe, eenmaal terug in bed blijft de kramp komen. Maar mijn vliezen zijn niet gebroken, dus ergens denk ik dat het nog niet zo ver is. De kramp blijft echter en ik besluit te gaan timen, tussen de eerste kramp en de tweede zit 10 minuten, maar tussen kramp 2 en 3 nog maar 5,5 minuut. De belinstructies van de verloskundige zeggen dat ik moet bellen als de weeën om de 5 minuten komen. Ik gebruik een app om de weeën te timen. De app geeft ook aan wanneer je naar het ziekenhuis zou moeten gaan, en na een kwartier weeën zegt de app dat we naar het ziekenhuis moeten!

Ik blijf nog ik bed liggen en ben even aan het nadenken wat we gaan doen. Mijn man slaapt nog, dus ik laat hem nog even slapen en puf zelf wat weeën weg. Om 04.00 uur besluit ik hem wakker te maken, de weeën worden steeds heviger en nog sneller dan ze al kwamen. Ik maak hem wakker met de woorden: ‘volgens mij is het zover‘. M’n man moet even wakker worden en het nieuws even laten bezinken. Dan staan we snel op, want ook deze keer moet de woonkamer klaar gemaakt worden; het bed moet in elkaar, matras moet van zolder, spullen moeten klaar gezet worden en hij moet even douchen. Dit hebben we wel geleerd van de vorige keer, dat er echt nog wel 5 minuutjes zijn voor hem om te douchen en voor mij om m’n tanden te poetsen. Om 04.17 uur bel ik de verloskundige, het is dezelfde verloskundige als bij de bevalling van Jens! Ze vraagt of het goed is als er een verloskundige in opleiding mee komt, ik vind dit allemaal prima. De verloskundige en de student komen met een half uurtje. Hierna bel ik mam. Die moest net plassen dus neemt snel op. Omdat Jens nog slaapt besluit mam om hierheen te komen en dan even aan te kijken wat we doen met Jens, maar voor nu laten we hem lekker slapen. Daarna bel ik de kraamzorg om door te geven dat het begonnen is.

Om 04.45 uur is de verloskundige er en vlak daarna de student. Ook mam komt binnen. Ik zit op de grond weeën weg te puffen en zeg dat ik er eigenlijk niet zoveel zin in heb. De verloskundige stelt voor om inwendige controle te doen om te kijken hoe ver we zijn. Ik wil dit graag en tijdens de controle blijken we al op 5 cm te zitten! Dit gaat goed. Ik mag weer van het bed en ga op handen en knieën om weeën op te vangen. Af en toe slippen er wat scheldwoorden van mijn lippen, maar de weeën worden steeds heftiger en steeds sneller achter elkaar. Ook begint mijn lichaam een beetje mee te willen persen. Om 5.45 uur ga ik weer op het bed liggen. De verloskundige stelt voor om m’n vliezen te breken, dit kan het proces wat versnellen. Ik stem hiermee in. Om 5.50 uur worden mijn vliezen gebroken en ik draai daarna op mijn zij om het laatste randje weg te krijgen. En dan, om 05.57 uur, moet ik persen. M’n man is verplaatst naar het voeteneind en staat klaar om de kleine meid aan te pakken. Jens wordt op het moment suprême wakker en mam snelt naar boven.

Bevallingsverhaal Milou - Mama's Meisje blog

Met elke perswee voel ik het hoofdje komen en na 3 persweeën wordt het hoofdje geboren! Bij de volgende wee volgt het lijfje en pakt m’n man haar aan. Onze Zoë is geboren om 06.02 uur. Ze wordt door mijn man direct op mijn buik gelegen en al snel begint ze te huilen! Jens is inmiddels helemaal wakker en komt direct met mam kijken bij zijn kleine zusje! Ik word uit mijn kleren geholpen en krijg haar bloot op bloot op me. Het was een razendsnelle bevalling van 2 uur en 47 minuten, maar gelukkig geen scheurtjes of hechtingen. Hierdoor was het herstel ook een stuk sneller! Op enkele dagen naweeën na, had ik nergens last van! En konden wij echt gaan genieten van ons gezinnetje van 4!

Bedankt dat je jouw bevallingsverhaal met ons wilde delen, Milou! Wat fijn dat je bevalling zo vlot en zonder kleerscheuren verliep!

Wil jij ook graag je bevallingsverhaal (anoniem) vertellen op Mama’s Meisje? Of wil je reageren op dit verhaal? Ik lees graag jouw reactie in de comments of op Facebook of Instagram! Mailen mag ook: info@mamasmeisje.com