Stiekem weet ik wel dat de gedachte ‘vanavond doe ik niets meer’ toch geen werkelijkheid wordt en sta ik ’s avonds wéér de wasmachine te vullen, terwijl ik dácht dat ik al tv kijkend op de bank zou hangen… Tijd voor een rijtje: denkfoutjes die ik maak sinds ik moeder ben! Welke denkfoutjes maak jij tegen beter weten in nog steeds?

Denkfoutjes

Nu mijn dochter tweeënhalf is en de jongste bijna één wordt, kan ik volmondig beamen dat ik inmiddels wel gewend ben aan het moederschap. Het moederschap is leuk, maar er is ook zoiets als de dagelijkse sleur, het eeuwige huishouden en het tekort aan tijd. In een ver verleden waren de avonden van mij en fietste ik zonder zorgen naar vriendinnen voor een kopje thee en een gezellige film of, nog beter, een fles wijn om vervolgens op stap te gaan. Dat is voorlopig even verleden tijd, maar af en toe dringt dat nog even niet door in mijn brein. En dat is slechts een voorbeeld. Zwangerschapsdementie of wishfull thinking, maar ik maak nog regelmatig een aantal denkfoutjes. Gedachten waarvan ik achteraf denk: ‘duh, dat kon je van tevoren ook wel weten‘. Ik ben vast niet de enige moeder…

Denkfoutjes vanavond doe ik niets meer, even snel, hij doet het wel, alles onder controle moederschap moeder - Mama's Meisje blog

‘Vanavond doe ik niks meer’

De tijd dat de avonden van mij waren ligt ergens ver achter me. Natuurlijk kan ik wel een avond op de bank hangen, maar meestal is dat een keuze en weet ik dat als ik de wasmand vanavond niet aanraak, deze morgen wel weer op me staat te wachten. Helaas zijn er nog steeds geen kaboutertjes die dat voor me doen en aangezien overdag opruimen ook een beetje jammer van de moeite is, doe ik dat meestal als de kids in bed liggen. Gevolg: ‘vanavond doe ik niks meer‘ verandert in 9 van de 10 gevallen naar ‘nog even de was opvouwen‘, ‘nog even deze blog inplannen‘ of ‘nog even een doekje door de badkamer‘. Maar het scenario dat verreweg het allermeest voorkomt is dat ik nét ga zitten en er een baby begint te brullen. Ik zweer het: kinderen hebben een zesde zintuig hiervoor 😛

‘Als ik nu dit doe, hoef ik dat later niet meer te doen’

Oh, deze fout der denkfoutjes maak ik bijna dagelijks. Onder het mom van ‘alles onder controle‘ denk ik vaak: ‘als ik nu dit doe, hoef ik dat later niet meer te doen‘. Dus probeer ik doordeweeks alle was weg te werken, het huis te poetsen en te stofzuigen zodat we in het weekend wat meer tijd voor elkaar hebben. Ain’t gonna happen want die ene minuut per week dat de wasmand leeg is, dat ene uurtje dat het huis enigszins schoon en opgeruimd is en dat ene momentje dat ik dénk dat ik alles onder controle heb, is allemaal wishfull thinking. Ook al weet ik inmiddels dat het huishouden nooit helemaal ‘af‘ is, toch maak ik deze denkfout super vaak. Hoop doet leven 😛

‘Dat doet hij wel even’

Ik heb sowieso geen klagen als het op the Dad aankomt, maar het was wel eens handig geweest als mannen iets meer zagen liggen. Zo staat er al weken een theekastje op de nominatie om naar boven te worden gesjouwd. ‘Dat doet hij wel even‘… Of niet, want het kastje staat er nog terwijl hij er al 40 keer langs is gelopen. Note to self: je moet niet denken dat hij het doet, je moet het even vragen. Scheelt irritatie 😛

denkfoutjes die ik regelmatig maak sinds ik moeder ben moederschap - Mama's Meisje blog

‘Even snel’

Als nieuwbakken moeder kwam ik er al snel achter dat ‘even snel‘ nooit in dezelfde zin genoemd wordt als ‘kinderen‘. Zo snel als ik daar achter kwam, zo lang duurde het namelijk om bijvoorbeeld ‘even snel‘ een paar boodschappen in de supermarkt te doen. Je kent dat wel: een pak melk, een bloemkool en een meergranenbrood. Van die simpele dingen die je ‘even snel‘ kunt halen, want: supermarkt in, supermarkt uit. Met kinderen is dat echt een heel nieuw hoofdstuk in mijn leven. Was ik met een newborn vooral bezig met de vraag hoe laat ik dan ‘even snel‘ van huis kon, moest ik daarna nog een complete luiertas inpakken voor het geval dat en tegen de tijd dat ik eindelijk in de supermarkt stond, moest ik inderdaad ‘even snel‘ want het wurm begon alweer hongersignalen af te geven. Met een peuter en een bijna dreumes is een uitje naar de supermarkt een soort survival geworden. Elke keer probeer ik mijn recordtijd te verbeteren maar onderweg kom ik zoveel obstakels en uitdagingen tegen, dat ‘even snel‘ meer lijkt op een onderneming van een halve dag. Toch is dit de winnaar van alle denkfoutjes want ik trap er iedere keer weer opnieuw in. Het is een fase 😉

Welke denkfoutjes maak jij wel eens tegen beter weten in? Ik lees graag je reactie in de comments of op Facebook of Instagram!