Janken in de Aldi | ‘Wilt u zich er even NIET mee bemoeien?!’

/, Opvoeding/Janken in de Aldi | ‘Wilt u zich er even NIET mee bemoeien?!’

Janken in de Aldi | ‘Wilt u zich er even NIET mee bemoeien?!’

Tijdens een bezoekje aan de plaatselijke Aldi werden alle aanwezigen door mijn peuter getrakteerd op een stemconcert. In plaats van toekijken, konden mensen in de rij het niet laten om mijn peuter ‘gelijk’ te geven. Tot grote ergernis van ondergetekende! Janken in de Aldi, maar wilt u zich er even NIET mee bemoeien?! Lees maar mee…

Samen op pad

Wanneer papa zijn thuiswerkochtend heeft, grijpt deze mama haar kans om een rondje boodschappen te doen. Meestal neem ik Suus mee en daar geniet ze altijd enorm van. Samen op pad is toch even een momentje alleen met haar en ze hoeft de aandacht dan niet te delen met haar kleine zusje. De laatste keer dat we samen op pad waren, verliep alleen iets minder gezellig dan gehoopt. Bij de eerste twee winkels ging het echt supergoed. Ze mocht haar eigen winkelwagentje duwen en zette hem na het afrekenen zonder tegengas terug op de daarvoor bestemde plek. Één nul voor mama, maar bij de laatste winkel kwam ik op een fikse achterstand te staan…

Janken bij de kassa

De laatste winkel van ons rondje was de Aldi en eenmaal binnen viel mijn oog al snel op de beroemde ‘aanbiedingsbak‘. Tot grote vreugde van de two year old lag er een heus ondergoedsetje van K3 in. Afgeprijsd én in haar maat, dus ik besloot mijn meisje te verblijden. Gelukkig dat het ondergoed is, want ik vind kleding met dit soort thema’s doorgaans afzichtelijk 😛 Hier zien we toch niks van! Suus was helemaal in de gloria en slaakte enthousiaste kreten tijdens het resterende rondje door de winkel: ‘wauw, mooi mama! Ikke K3 zingeeeen!‘. Ik had al een paar keer uitgelegd dat we nog wel centjes moesten betalen en dan knikte ze volop. Totdat we op dat punt kwamen: het was janken bij de kassa. Wie zei er ook alweer dat het zo gezellig was?

De dood of de gladiolen

Ik legde haar uit dat we ‘K3‘ even op de band moesten leggen, want mama moet éérst centjes betalen. Maar alle moeders in de zaal weten wel dat praten tegen een huilende peuter hetzelfde is als lullen tegen een muur: ze horen je gewoon niet meer. Ondertussen hield ze het setje stevig vast, waardoor ik nog één keer zei dat we ‘eerst centjes gaan betalen en daarna krijg je K3 weer terug‘. Ik trok het setje uit haar handen en legde het op de band. Wát een heks ben ik toch hè, want dat deed mevrouw nóg harder krijsen. Tja, het is de dood of de gladiolen, dus ik negeerde haar compleet. En ik werd niet eens rood, wat ik de vermelding op zich al waard vind. Het is natuurlijk ook niet de eerste keer dat ze zo tekeer ging en aangezien ik dit varkentje wel vaker had gewassen, besloot ik er geen aandacht aan te schenken. Mijn ervaring is dat ze dan wel weer snel stil wordt. Ware het niet dat de andere mensen uit de rij zich niet in konden houden.

Bemoei je er niet mee opvoeding kind onbekenden commentaar winkel ervaring - Mama's Meisje blog

Het is ook nooit goed!

Och, och, meisje, niet huilen!‘, begon een oudere dame. Al snel viel de mevrouw achter haar bij: ‘oooh, wat is er dan? Moet je huilen?‘… Nee, dit is traditioneel Oost-Oezbekistaans volkszingen, kent u dat niet? Mijn peuter vond al die aandacht wel tof en voelde zich gesterkt om haar stemconcert nog wat extra kracht bij te zetten. Inmiddels konden de bezoekers bij het flesseninzamelpunt ook meegenieten van de krokodillentranen van mijn dochter en waren beide dames nog lang niet klaar. ‘Ach meiske, wat zielig toch!‘. Ondertussen was ik wél een beetje klaar met dit toneelstuk en het was er al uit voordat ik er erg in had: ‘U weet niet eens wat er aan de hand is. Ze is niet zielig, ze krijgt gewoon haar zin niet!‘. Daarop begon de caissière ook nog eens tegen Suus te praten met ‘wat is er aan de hand‘, waarop ik antwoordde dat dit een typisch gevalletje van aanstelleritis was. De mevrouw achter mij vond het maar raar dat ik haar niet troostte. Dan kun je negentig zijn en een rollator bij je hebben, maar waar bemoei je je mee? Dus heb ik mevrouw vriendelijk verzocht zich er niet mee te bemoeien. De caissière scande ‘K3‘, mijn diva kreeg het setje in haar handen gedrukt en verrassend genoeg was ze toen stil (lees: kreeg ze na lang drammen toch haar zin). Ik rekende mijn boodschappen af en wenste de dames nog een prettige dag. Het is ook nooit goed! En Suus? Die riep bij thuiskomst: ‘ikke K3 aan!‘ en wilde de rest van de middag geen trui meer aan.

Heb jij wel eens te maken gehad met bemoeizuchtige onbekenden tijdens een uitje? Ik lees graag je reactie in de comments of op Facebook of Instagram!

Door |2019-01-21T08:40:22+00:00januari 26th, 2019|Mama, Opvoeding|13 Comments

Over de schrijfster:

13 Comments

  1. Marissa 26 januari 2019 at 08:26 - Reply

    Oooh bloedje bloedje irritant! Ik heb het inderdaad ook wel eens gehad. Kan mezelf tegenwoordig verrassend rustig houden, ik laat Riv gerust even op de grond spartelen als hij weer eens een driftbui heeft omdat iets niet gaat zoals de kleine Koning had gewild.
    Maar goed gedaan zo toch? Gedaan wat JIJ wilde en mensen aangesproken en madame kreeg het setje nadat hij was gescand. Een zin die me altijd bij blijft: choose your battles.
    Marissa onlangs geplaatst…RECEPT: SPINAZIE MET KOEKMy Profile

  2. Karin 26 januari 2019 at 09:43 - Reply

    Haha, ik ben dan ook nog zo’n loedermoeder die haar kind dan het ding waar the big (drama om gaat pas geeft als ze stopt met huilen? moet je de gezichten van die mensen dan eens zien! Haha!

  3. Karin 26 januari 2019 at 09:44 - Reply

    Na huilen moet een ! ?

  4. Linda 27 januari 2019 at 08:10 - Reply

    Yes! Goedzo,die mensen mogen best weten dat ze hun mond moeten houden. Toen onze meid nog een baby was heb ik menig rollator-bestuurder moeten uitleggen dat ze niet aan haar mag zitten. Ja het is een schattige baby en ja dat bekijk je maar van een afstand. Potverdorie zeg.

  5. Ester 28 januari 2019 at 12:45 - Reply

    Kan me voorstellen dat het een vervelende situatie was, maar ik heb toch hardop moeten lachen om je schrijfstijl. Oezbekistaans volkszingen. Hoe verzin je het! Zelf heb ik geen kinderen en, eerlijk is eerlijk, heb ik nogal een hekel aan ze, dus ik blijf er altijd liever zover mogelijk bij uit de buurt en zal me er ook niet snel mee bemoeien. Wat dus ook inhoudt dat ik met samengeknepen billen en een gesloten mond op mijn stoel blijf zitten wanneer een kennis met haar peuter bij mij op de koffie is en het joch met zijn tengels aan aan al mijn spullen zit. Opvoeden moet je aan ouders overlaten. Als ze zich dan nog niet gedragen… tja… Overigens heb ik wel een hond en vind ik het rete irritant als mensen zich ermee bemoeien als ik hem een standje geef omdat hij niet wil luisteren, dus kan me je frustratie levendig voorstellen.

  6. Liselotte 29 januari 2019 at 10:27 - Reply

    Oh ja heel irritant… Ik vind dat je stoer hebt gereageerd, op de een of andere manier ben ik hier toch nooit echt aan gewend geraakt .. Aan dat gebemoei dan, aan het gekrijs wel hoor 😉
    Liselotte onlangs geplaatst…ZwemlesMy Profile

  7. Jeanine 1 februari 2019 at 10:09 - Reply

    Hahaha zoooo vervelend! Ik heb een keer gehad dat er iemand naar me toe kwam. Mevrouw, uw kind huilt! Waarop ik zei: nou én? Het meisje keek alsof ze een spook had gezien, haha! Leuk geschreven, Karin!

  8. Ellen 1 februari 2019 at 10:53 - Reply

    Hier juist andersom, ik heb n super brave peuter (hij lijkt op zn moeder ?) die als een malle gaat op zn loopfiets. Ik kan met n gerust hart zeggen, ‘tot aan de straat en daar even wachten’. Hij sjeest dan 50 meter vooruit en wacht daar bad netjes..altijd.
    Zo ook bij de draaideur van de appie XL. Hij fietst nog netjes naast me, ik zeg:’ tot aan de deur en daar even wachten op mama’. Hij doet dat netjes, dat wil zeggen hij sjeest er op af, terwijl ik, met zuslief in de draagdoek, en 20 meter achter loop, als daar vanuit t niets 3 senioren geschrokken en verontwaardigd tegelijkertijd opkijken en m tegenhouden. Mij verschrikt aankijken met een blik van: loedermoeder..
    peuter snapt er niks van en kijkt mij aan, ik zeg: ‘ goed gewacht Tijn, nu mag je naar binnen, terwijl we samen de deur ‘in’ lopen.. En met wat andere mensen erbij, kon ik t toch niet laten nog even een indirecte sneer te geven…’dit kunnen wij samen he schatje..’
    Bemoei je er niet mee….

  9. Carine mauritz 1 februari 2019 at 11:14 - Reply

    ik liep ooit moedig door terwijl mijn tweejarige dotje zich hartstochtelijk op de grond wierp bij de ingang van AH. Reden: Ze wilde in het winkelwagentje zitten, nee niet in het stoeltje en neee niet in het karretje en neeee ze wilde zelf lopen en neeeee ik moest haar tillen. Ik zei niets meer en stapte verbeten de groentegalerij in om te gaan schijngrazen. Het werd snel stil. Ik wilde al trots terug lopen om mijn druiloortje weer liefdevol te aanvaarden, maar….. ze was weg. Weggelopen, de winkel uit, de winkelstraat uit zelfs. De bemoeizuchtige opmerkingen: ach kind, je jasje wordt vies hoor. tot en met; mevrouw uw kind ligt op de grond, (ja, dus?) en lichtelijk geamuseerde blikken van de mensen die haar hadden zien weglopen, brandden schroeiplekken in mijn hart, terwijl ik onder aanvurend geroep (ze liep daarheen , geloof ik hahah) langs de weg draafde. Kind gevonden. Je raadt het: hekje door, AH in,….. lees het verhaal nu nog een keer of drie. 🙂

  10. Tess 1 februari 2019 at 11:37 - Reply

    Omg wat frustrerend dit. Mijn zoontje is nog te klein voor driftbuien aan de kassa dus ik herken het nog niet 😉 Als ik achter iemand in de rij sta die probeert een peuter in het gedrang te houden, dan kijk ik meestal even de andere kant op of doe alsof ik druk bezig ben kleingeld te zoeken zodat de ouder zich niet bekeken voelt. Lijkt me zo naar als mensen je dan gaan staan aanstaren of nóg erger, opvoedadvies gaan geven. Doe alsjeblieft normaal zeg, daar heeft toch niemand iets mee te maken! Knap dat je voor jezelf op bent gekomen, zo assertief ben ik helaas niet.

  11. Sea 1 februari 2019 at 12:57 - Reply

    Zo herkenbaar, alleen had ik een keuze gegeven aan mijn kleine. Of stoppen met huilen en betalen, of (in dit geval) de auto niet kopen.

    We hebben de auto terug moeten leggen, maar de eerstvolgende keer hebben we zonder heisa kunnen betalen ?

  12. Lisette 1 februari 2019 at 16:22 - Reply

    Oh, vreselijk. Ik haat oude mensen in winkels, die weten altijd alles beter!
    Lisette onlangs geplaatst…32 x mijn gedachten over de sneeuwMy Profile

  13. Mama van 2 1 februari 2019 at 22:34 - Reply

    Hier ook een huilende peuter in de kruidvat, omdat mevrouwtje niet alles uit de schappen mocht pakken. Ook geen aandacht gegeven aan het dramatische toneelstukje en toen kwam er een oudere vrouw doodleuk vertellen dat ik wel heel koelbloedig was. Want ja ik doe niks liever dan mijn huilende meisje negeren. Pfffffff

Reageer

CommentLuv badge