Tijdens een bezoekje aan de plaatselijke Aldi werden alle aanwezigen door mijn peuter getrakteerd op een stemconcert. In plaats van toekijken, konden mensen in de rij het niet laten om mijn peuter ‘gelijk’ te geven. Tot grote ergernis van ondergetekende! Janken in de Aldi, maar wilt u zich er even NIET mee bemoeien?! Lees maar mee…

Samen op pad

Wanneer papa zijn thuiswerkochtend heeft, grijpt deze mama haar kans om een rondje boodschappen te doen. Meestal neem ik Suus mee en daar geniet ze altijd enorm van. Samen op pad is toch even een momentje alleen met haar en ze hoeft de aandacht dan niet te delen met haar kleine zusje. De laatste keer dat we samen op pad waren, verliep alleen iets minder gezellig dan gehoopt. Bij de eerste twee winkels ging het echt supergoed. Ze mocht haar eigen winkelwagentje duwen en zette hem na het afrekenen zonder tegengas terug op de daarvoor bestemde plek. Één nul voor mama, maar bij de laatste winkel kwam ik op een fikse achterstand te staan…

Janken bij de kassa

De laatste winkel van ons rondje was de Aldi en eenmaal binnen viel mijn oog al snel op de beroemde ‘aanbiedingsbak‘. Tot grote vreugde van de two year old lag er een heus ondergoedsetje van K3 in. Afgeprijsd én in haar maat, dus ik besloot mijn meisje te verblijden. Gelukkig dat het ondergoed is, want ik vind kleding met dit soort thema’s doorgaans afzichtelijk 😛 Hier zien we toch niks van! Suus was helemaal in de gloria en slaakte enthousiaste kreten tijdens het resterende rondje door de winkel: ‘wauw, mooi mama! Ikke K3 zingeeeen!‘. Ik had al een paar keer uitgelegd dat we nog wel centjes moesten betalen en dan knikte ze volop. Totdat we op dat punt kwamen: het was janken bij de kassa. Wie zei er ook alweer dat het zo gezellig was?

De dood of de gladiolen

Ik legde haar uit dat we ‘K3‘ even op de band moesten leggen, want mama moet éérst centjes betalen. Maar alle moeders in de zaal weten wel dat praten tegen een huilende peuter hetzelfde is als lullen tegen een muur: ze horen je gewoon niet meer. Ondertussen hield ze het setje stevig vast, waardoor ik nog één keer zei dat we ‘eerst centjes gaan betalen en daarna krijg je K3 weer terug‘. Ik trok het setje uit haar handen en legde het op de band. Wát een heks ben ik toch hè, want dat deed mevrouw nóg harder krijsen. Tja, het is de dood of de gladiolen, dus ik negeerde haar compleet. En ik werd niet eens rood, wat ik de vermelding op zich al waard vind. Het is natuurlijk ook niet de eerste keer dat ze zo tekeer ging en aangezien ik dit varkentje wel vaker had gewassen, besloot ik er geen aandacht aan te schenken. Mijn ervaring is dat ze dan wel weer snel stil wordt. Ware het niet dat de andere mensen uit de rij zich niet in konden houden.

Bemoei je er niet mee opvoeding kind onbekenden commentaar winkel ervaring - Mama's Meisje blog

Het is ook nooit goed!

Och, och, meisje, niet huilen!‘, begon een oudere dame. Al snel viel de mevrouw achter haar bij: ‘oooh, wat is er dan? Moet je huilen?‘… Nee, dit is traditioneel Oost-Oezbekistaans volkszingen, kent u dat niet? Mijn peuter vond al die aandacht wel tof en voelde zich gesterkt om haar stemconcert nog wat extra kracht bij te zetten. Inmiddels konden de bezoekers bij het flesseninzamelpunt ook meegenieten van de krokodillentranen van mijn dochter en waren beide dames nog lang niet klaar. ‘Ach meiske, wat zielig toch!‘. Ondertussen was ik wél een beetje klaar met dit toneelstuk en het was er al uit voordat ik er erg in had: ‘U weet niet eens wat er aan de hand is. Ze is niet zielig, ze krijgt gewoon haar zin niet!‘. Daarop begon de caissière ook nog eens tegen Suus te praten met ‘wat is er aan de hand‘, waarop ik antwoordde dat dit een typisch gevalletje van aanstelleritis was. De mevrouw achter mij vond het maar raar dat ik haar niet troostte. Dan kun je negentig zijn en een rollator bij je hebben, maar waar bemoei je je mee? Dus heb ik mevrouw vriendelijk verzocht zich er niet mee te bemoeien. De caissière scande ‘K3‘, mijn diva kreeg het setje in haar handen gedrukt en verrassend genoeg was ze toen stil (lees: kreeg ze na lang drammen toch haar zin). Ik rekende mijn boodschappen af en wenste de dames nog een prettige dag. Het is ook nooit goed! En Suus? Die riep bij thuiskomst: ‘ikke K3 aan!‘ en wilde de rest van de middag geen trui meer aan.

Heb jij wel eens te maken gehad met bemoeizuchtige onbekenden tijdens een uitje? Ik lees graag je reactie in de comments of op Facebook of Instagram!