Sporten na een keizersnede: wat zijn do’s en don’ts? Ik ondervond het twee keer aan den lijve en maakte de eerste keer een grote fout. Vandaag deel ik mijn ervaringen, lees je mee?

Van sporten naar bankhangen

Voordat ik zwanger werd van Suus, sportte ik zo’n 3 tot 4 keer per week. Joggen en fitness waren voor mij een uitlaatklep en dé manier om mijn leefstijl in balans te houden. Het is geen geheim dat ik ook van lekker eten houd en door te sporten hield ik mijn gewicht redelijk op peil. Zo’n negen weken na de positieve test deed misselijkheid haar intrede en ging ik al snel niet meer naar de sportschool. Ook verruilde ik het joggen voor wandelen. Gaandeweg de zwangerschap ontwikkelde ik bekkenklachten, kwam 45 kilo aan en belandde op de bank. Van sportief naar inactief: dit had natuurlijk al veel invloed op mijn conditie en spiermassa. Helemaal toen ik na een mislukte inleiding op de OK belandde voor een spoedkeizersnede.

Bye bye buikspieren!

Zeg maar dag tegen je buikspieren!“, was het eerste dat door me heen schoot toen ik na de keizersnede uit bed mocht. De eerste 24 uur lag ik prinsheerlijk, met medicatie via de nog zittende ruggenprik, op het ziekenhuisbed. Maar daarna moest ik toch echt uit bed. En dat viel behoorlijk tegen. Ik dacht dat ik nooit weer rechtop zou lopen, wat een impact heeft zo’n buikwond op je lijf! Het voelde alsof iemand een zak stenen in mijn buik had gestopt en al schuifelend kwam ik vooruit. Natuurlijk kwam het wel goed Maar omdat een keizersnede een flinke buikoperatie is, kreeg ik voor de eerste periode een folder mee met daarin leefstijladviezen. Daar heb ik weinig op uit gedaan. Middagdutjes? Had ik niet nodig. Ik stond na een week op een stoel in de woonkamer, kaartjes op te hangen. Helemaal tegen de adviezen in natuurlijk. Zo las ik dat ik rustig moest opbouwen en rekening moest houden met de stand van mijn buikspieren, de wond en de algehele impact van een operatie op mijn lijf. Na twee weken vond ik het welletjes en pakte het wandelen weer op. Ik had immer zo lang stilgezeten, ik wilde weer lekker actief zijn! Viel dat even tegen: ik kwam tot de kruising (een afstand van ongeveer 300 meter) en was kapot, terwijl ik ook nog terug moest. Beginnersfoutje, zullen we maar zeggen 😉

Buikspieroefeningen na een keizersnede

Al snel was de wond ontstoken en werd me op het hart gedrukt om me echt rustig te houden. Zo’n zes weken na de keizersnede had ik de nacontrole bij de gynaecoloog. Inmiddels was de wond netjes genezen en gaf ze mij groen licht om het sporten en bewegen nu op te bouwen. Maar waar moest ik beginnen? Gelukkig kreeg ik deskundige hulp van de fysiotherapeut tijdens de lessen MamaFit (de opvolger van ZwangerFit). Zij adviseerde me om te beginnen met het voorzichtig intrekken van mijn onderbuik. Bijvoorbeeld tijdens het opstaan, het tillen van Suus en dergelijke. Maar door mijn eigenwijze gedrag in de eerste weken, ondervond ik nu veel nadeel. Ik hield nog heel lang pijn aan de wond, waardoor ik pas na vijf maanden pijnvrij mijn buikspieroefeningen kon oppakken en uitbreiden. Zo voelde ik in de eerste periode steeds een trekkerig, schrijnend gevoel op de plek van het litteken en ook op andere plekken in mijn buik waar onderhuidse hechtingen zaten. Zolang ik dat voelde, mocht ik geen zware oefeningen doen. Gelukkig trok de pijn na lange tijd weg en nadat ik mijn oefeningen uitbreidde, heb ik deze pijn ook niet meer gevoeld. Na de MamaFit heb ik een tijdje gesquasht en wandelde ik veel met Suus in de kinderwagen, wat prima te doen was en mijn conditie weer deed verbeteren. Vervolgens raakte ik voor de tweede keer zwanger. Door bekkenklachten ging ik weer van sportief naar inactief en bezocht ik alleen een wekelijks lesje ZwangerFit.

Pak die rust!

Door de eerste ervaring was ik bij de tweede keizersnede veel beter voorbereid op de pijn. De eerste keer uit bed was al een hele andere ervaring dan na mijn eerste keizersnede, omdat ik nog steeds even krom liep, maar wel wist dat het goed zou komen. Ook luisterde ik de tweede keer veel beter naar mijn lichaam, sliep wél tussen de middag en heb me de eerste twee weken enorm lui opgesteld. Ik liet alles over aan Erik en de kraamverzorgster, waardoor ik superveel rust pakte. Dit heeft ontzettend meegeholpen bij mijn herstel en het genezen van de wond. Ongeveer 8 weken na de keizersnede begon ik voorzichtig met buikspieroefeningen, natuurlijk weer in overleg met de fysiotherapeut. De eerste paar keer waren mijn buikspieren nog gevoelig, maar dit was niet te vergelijken met de pijn van de vorige keer. Al snel kon ik de oefeningen verder uitbreiden en nu heb ik echt nergens meer last van! En ben ik dus weer bezig om mijn mummy tummy een beetje beter in shape te krijgen, ook om mijn bekkenklachten te verminderen. Hopelijk ga ik over niet al te lange tijd mijn eerste rondje joggen!

Hoe is jouw ervaring met sporten na een keizersnede? En hoe is de ervaring na een natuurlijke bevalling? Ik lees graag je reactie in de comments of op Facebook of Instagram!