Even leek het erop dat ik alweer volop aan het bloggen ben, maar niets is minder waar. Na drie dagen in het ziekenhuis genoten we voor de eerste keer van een echte kraamweek! Ik neem jullie mee naar deze bijzondere week met geluksmomentjes, blaasontsteking, stuwing en kraamtranen… Lees je mee?

De eerste dagen in het ziekenhuis

Zoals jullie in mijn bevallingsverhaal konden lezen, ben ik deze keer bevallen met een spoedkeizersnede. Op 20 maart, vlak voor 00:00, om 23:39 uur om precies te zijn, kwam onze tweede dochter ter wereld en na deze geweldige ervaring waren we omstreeks 01:00 uur weer terug op de Moeder Kind Afdeling. Inmiddels was het 01:00 uur en hoewel we het advies kregen om lekker te gaan slapen, stonden wij strak van de adrenaline. Dus besloten we onze familie eens lekker wakker te bellen met blij geboortenieuws! Volgens mij heb ik die nacht hooguit een uur mijn ogen dicht gehad, want ik was helemaal onder de indruk van het mooie meisje in het wiegje naast me. Ik keek de uren weg tot het een ‘acceptabele‘ tijd was om nog veel meer mensen van ons nieuws op de hoogte te stellen en bijvoorbeeld mijn opa en oma te bellen zonder die mensen een hartverzakking te bezorgen. Omdat ik vlak voor twaalf uur ben bevallen, telde niet dinsdag maar woensdag als dag één en zouden we vrijdag naar huis mogen. Op de eerste dag kwam Suus kennismaken met haar zusje en knuffelde ik heel veel met onze baby!

Broodje carpaccio, taart en naar huis!

De tweede dag in het ziekenhuis ging Erik de stad in voor een missie: broodjes carpaccio scoren! Bij de Broodbode was de carpaccio helaas al op, dus werd het Bakker Bart. Bij Suus heb ik er veel minder moeite mee gehad maar nu miste ik mijn geliefde carpaccio echt enorm! Je kunt je voorstellen dat het dus heeeeeeeerlijk was om na 9 maanden mijn tanden in een broodje carpaccio te zetten. ’s Avonds scoorde Erik nog gebakjes in het restaurant van het ziekenhuis en genoten we van een avondje Temptation Island, tea for me, coffee for him en lekkere taartjes! Een feestje! We werden trouwens heel goed verzorgd in het ziekenhuis door lieve verpleegkundigen en de roomservice. Aangezien alles goed ging met Niene en ik verder thuis kon herstellen, mochten we op vrijdag lekker naar huis. Wauw, zo anders dan de eerste keer, want met Suus lagen we nog 6 dagen in het ziekenhuis na haar geboorte.

Een goed begin van ons weekend

En zo kwamen we op vrijdagmiddag thuis! Heerlijk! Dit was ook meteen een stuk minder onwennig dan bij de eerste keer met Suus. Je weet nu veel beter wat je met zo’n kleintje aan moet 😉 Dus Niene gelijk een fles, Suus een boterham en daarna naar bed. Ondertussen was de kraamhulp ook aanwezig en ik ging ook even liggen voor een powernap. Daarna zorgden we ervoor dat alle geboortekaartjes in de enveloppen zaten en zo nog snel op de post konden voor 17:00 uur. Over het geboortekaartje vertel ik morgen meer! Die avond deden we lekker makkelijk met eten (kant en klaar uit de vriezer) en kregen we nog kraamvisite. Eenmaal in bed was ik wel echt heel moe. Erik wilde de nachtflessen doen zodat ik goed kon bijslapen en herstellen, superlief! Ik heb wel veel pijn gehad dus een topnacht was het niet, maar hé: in ieder geval wel in mijn eigen bed! Zaterdag kregen we nog meer kraamvisite en aten we ’s avonds lekker biefstuk. Dit had ik ook zo gemist! Verder gaven we Suus een theeserviesje van Little Dutch kado en ze speelde hier gelijk mee in haar tipi tent.

Moe, janken en niet fit

Zondag voelde ik me eerst nog wel redelijk, maar ’s avonds was ik kapot moe en helemaal niet fit. We hadden overdag kraamvisite en hoewel het erg gezellig was, was ik gewoon blij dat ik op tijd in bed lag. Die nacht sliep ik niet lekker en de volgende ochtend bleek na een check door de huisarts dat ik een flinke blaasontsteking had. Waarschijnlijk door de katheter die ik na de ruggeprik kreeg en die nog bleef zitten na de keizersnede. Ik kreeg een antibioticakuur maar de dagen erna voelde ik me nog minder fit en ontzettend moe. Gelukkig hadden we geen visite meer gepland en kon ik veel gaan liggen. Ik was ook behoorlijk dizzy door het te lage ijzergehalte in mijn bloed (daar heb ik tabletten voor) en inmiddels hadden ook de kraamtranen en stuwing zich gemeld dus je kunt je voorstellen dat het feestje even wat minder was. De fruithapjes van de kraamhulp maakten veel goed en de middagdutjes met zo’n klein mooi meisje naast me waren stiekem ook enorme geluksmomentjes. Je moet er even door, maar in the end kan ik nu ‘slapen met witte koolbladeren in mijn beha‘ afstrepen van mijn bucketlist 😉

Extra kraamzorg, kaartjes, bloemen en afscheid nemen!

De verloskundige zag dat ik me niet fit voelde en regelde gelijk verlenging, zodat ik nog twee extra dagen kraamhulp ontving. Superfijn en dat had ik echt even nodig om me wat beter te voelen. Ondertussen stroomden de kaartjes binnen, waaronder twee lieve kaartjes van Marieke (MariekeBlogt.nl)! Een voor ons en een kaartje voor grote zus Suus, enorm lief! Er werden zelfs twee bossen bloemen bezorgd in de kraamweek, wauw! Erik kookte heerlijke pasta pesto en ik werd iedere dag verwend met lekkere fruithapjes door de kraamhulp. Ondertussen kwamen de geboortetraktaties van Suus ook binnen. Deze werden beschikbaar gesteld door Bedankjes.nl en ik vind het ideaal, want ik heb echt geen tijd en zin gehad om zelf iets in elkaar te knutselen. We kozen voor gepersonaliseerde chocoladereepjes. Op de foto hieronder zie je het resultaat, lief toch? Op donderdag namen we afscheid van onze lieve kraamhulp en gaven we haar nog een pakketje met Blond Amsterdam kado. Onze kraamweek was, ondanks een paar kleine gezondheidsdingetjes, een feestje! Ik vond het heerlijk om mee te maken, bij Suus heb ik geen echte kraamweek gehad maar ik gun dit iedere mommy (to be). En nu langzaam terug naar het echte leven, al doen we lekker rustig aan en nemen we de tijd om te genieten en te wennen!

Hoe kijk jij terug op jouw kraamweek? Ik lees graag je reactie in de comments of op Facebook, Instagram of Twitter!