Al bijna anderhalve maand heb ik er last van: ik lig ’s nachts regelmatig de minuten weg te kijken en kan gewoon niet in slaap vallen. Hoe zit dat met slapeloosheid en zwangerschap en in hoeverre beïnvloedt dit mijn dagelijks leven? Ik vertel er vandaag alles over en ben ook benieuwd naar jouw ervaring!

Ik hartje slaap

Alle kwaaltjes neem ik op de koop toe maar er is één ding tijdens mijn zwangerschap that’s much needed maar waar ik nu een serieus gebrek aan heb: slaap. Normaal ben ik het type dat haar kussen raakt en vertrokken is. Heel zelden komt het voor dat ik ’s nachts wakker word, maar meestal slaap ik door tot de wekker en voel me dan heerlijk uitgerust. Ik heb altijd vrij veel slaap nodig gehad, het type dat niet functioneert met minder dan 8 uur slaap per nacht. Dat werd natuurlijk wel even anders toen ik zwanger was van Suus. Gelukkig bleef het me toen lange tijd bespaard en sliep ik pas vanaf 34 weken veel minder en was ik ’s nachts veel wakker. De eerste maand als newly parent was het ook wel even minder, maar wij sliep al gauw weer lekker ondanks de nachtvoedingen.

Midden in de nacht: klaarwakker!

En toen werd ik zwanger van baby nummer twee. De eerste keer dat ik ’s nachts wakker werd en niet gelijk weer in slaap kon vallen, was rondom de twintigste week. Dat bleef een tijdje beperkt tot één á twee keer per week, maar met het verstrijken van de weken is die frequentie behoorlijk toegenomen. As we speak is het meer regel dan uitzondering dat ik ’s nachts uren wakker lig. Echt uren, meestal vanaf half twee tot een uur of vier, half vijf. Ik word dan plotseling wakker, voel me echt totaal niet meer moe en zou zo het huishouden kunnen doen of een film kijken. Tot nu toe heb ik dat nog niet gedaan, maar ik ben er wel toe in staat want de uren ’s nachts gaan zooooo langzaam. Ik moet achtduizend keer naar de wc, heb steeds vaker last van maagzuur en lig gewoon niet meer lekker door die dikke buik en mijn bekkeninstabiliteit. Ondertussen ligt Erik naast me te slapen als een roosje en ik pak maar weer eens mijn e-reader of telefoon erbij. Dat klinkt leuk en aardig, maar als je dit gemiddeld zes van de zeven nachten per week hebt, dan is de lol er al gauw vanaf.

Slecht slapen tijdens mijn zwangerschap

’s Morgens staat er namelijk ook weer een klein meisje te brabbelen in haar bedje: ‘mamaaaaa!‘. Tussen half zeven en half acht ’s morgens, wanneer ik ontwaak met een jetlag, roept Suus dat ze wakker is en begint de dag weer. De ene dag voel ik me fitter op weinig slaap dan de andere dag. Soms ga ik ’s middags even liggen, maar soms voel ik me ook nog fit en dan ga ik gewoon door. Niet altijd het verstandigste besluit… Daarom heb ik me voorgenomen om de laatste tien weken van mijn zwangerschap vaker overdag een slaapje met Suus mee te doen of een aflevering van een serie op Netflix te kijken op de bank, omdat ik merk dat ik het anders echt niet trek. Gelukkig leert de ervaring dat ik na de bevalling snel weer mijn oude slaapritme te pakken heb en daar kijk ik, ondanks de gebroken nachten, enorm naar uit.

Wat is jouw ervaring met slapeloosheid tijdens de zwangerschap? Had je hier ook veel last van of is het je juist bespaard gebleven? Ik lees graag je reactie in de comments of op Facebook, Instagram of Twitter!