Een paar weken geleden werd ik opgeschrikt door flinke harde buiken: even was de arts bang voor vroegtijdige weeën. Het advies van de gynaecoloog was duidelijk: rustig aan doen! Maar hoe doe je dat met een actieve dreumes in huis? Ik vertel er vandaag alles over.

Harde buiken door blaasontsteking

De harde buiken die ik had, leken te worden veroorzaakt door een blaasontsteking. Achteraf bleek de urinekweek helemaal schoon te zijn en mocht ik de antibioticakuur staken. Een aantal dagen waren de harde buiken flink aanwezig en het trok zelfs door tot bovenin mijn buik. Ik kon echt merken dat als ik rustig op de bank zat, of liever nog: lag, mijn buik geheel ontspannen was. Zodra ik echter in de benen kwam, begon mijn buik gelijk weer te verkrampen en leek het alsof ik een betonnen bal onder mijn shirt had. De gynaecoloog drukte me dus op het hart om vooral rustig aan te doen, nóg een tandje terug. Ook al doe ik nog zo mijn uiterste best, met een actief meisje van 1 in huis is dat een hele uitdaging.

Rustig aan doen tijdens mijn zwangerschap

Nu is ‘rustig aan doen‘ voor mij al behoorlijk van toepassing. Normaal gesproken ben ik nogal actief en ondernemend, maar vanwege bekkenklachten kan ik al een stuk minder dan ik gewend ben. Zo zijn er veel huishoudelijke taken die Erik van me overneemt en probeer ik zoveel mogelijk de rest uit te smeren over de hele week. Voor mijn gevoel doe ik dus al ontzettend weinig en ben ik blij dat ik mijn ei nog een beetje kwijt kan door met Mama’s Meisje bezig te zijn. Toen de gynaecoloog het dus had over ‘nog een tandje terug‘, maakte ik niet bepaald een vreugdedansje…

Zwanger en rust nemen met een dreumes in huis

Suus loopt net een paar weken en dat scheelt al een heleboel. Toch blijf ik flink actief als zij een dagje thuis is, want ze komt en gaat overal dus ook op plekken waar ze niet mag komen of aanzitten. Ik was geneigd om haar nog wel eens op te tillen, dat gaat nou eenmaal sneller. Als we de hele dag aanpassen op haar tempo, dan zouden we zigzaggend door het huis gaan en dat schiet dus niet op. Nu laat ik haar zelf lopen, aan de hand welteverstaan. Zo hoeven we niet een kwartier in de bijkeuken te staan terwijl Suus de wasmachineknopjes indrukt of in het wasrek probeert te klimmen 😉 Op die manier hoef ik haar niet te tillen, behalve als we de trap op gaan. Ook probeer ik op de bank te zitten of liggen op de momenten dat zij overdag slaapt. En in de weekenden, als Erik thuis is, neemt hij veel van de zorg voor haar over, zodat ik niet met haar hoef te sjouwen. Klinkt allemaal leuk, maar je ontkomt er niet aan dat je alsnog veel in beweging bent op een ‘harde buiken veroorzakende manier‘.

Tot welke leeftijd in de box?

Heb je ooit in je leven zoveel gebukt als met een kindje in huis? Zelf spelen is er nog niet bij, dus mama zal af en toe op de grond moeten zitten om mee te spelen. Ook als Suus valt, met spullen aan de haal gaat waar ze niet aan mag zitten en eigenlijk bij alles wat ze wil aanwijzen of laten zien, ben ik constant in beweging. Ik vind het echt geen probleem, maar het ‘rustig aan doen‘ gaat de ene dag beter dan de andere. Grootste voordeel is dat Suus nog regelmatig in de box zit. Ik heb die ook nog echt nodig, want als ik haar erin zet en de liedjes van ‘2 Kleine Kleutertjes‘ opzet, kan ik bijvoorbeeld net even een was ophangen of eten koken. Tot welke leeftijd zat jouw kindje in de box? Het vervelendste vind ik dat ik op dit moment niet de fitte, actieve mama kan zijn die ik graag zou willen zijn. Die tijd komt wel weer, maar voor nu is het best lastig. Het feit dat Suus nog steeds naar de opvang gaat is voor ons beide goed: zij kan leuk spelen met de kindjes en ik kan de achterstallige dingen in het huishouden enigszins weg werken. Rustig aan doen terwijl je onrustig wordt van een steeds langer wordende to-do list is namelijk ook niet ideaal 😉

Herkenbaar of viel het bij jou allemaal mee? Hoe deed jij rustig aan tijdens de tweede (derde, vierde, enz) zwangerschap? Heb je nog tips? Ik lees graag je reactie in de comments of op Facebook, Instagram of Twitter!