Prenatale screening is een keuze die iedereen voor zich moet maken. Vandaag vertel ik wat de NIPT test inhoudt en waarom wij besloten om deze niet te laten uitvoeren.

Wat is de NIPT?

NIPT staat voor niet-invasieve prenatale test en deze test wordt gedaan door middel van een bloedonderzoek. Je kunt de NIPT vanaf 11 weken zwangerschap laten uitvoeren. Je laat hiermee onderzoeken hoe groot de kans is dat je kindje downsyndroom (trisomie 21), edwardssyndroom (trisomie 18) of patausyndroom (trisomie 13) heeft. Dit kan ook onderzocht worden d.m.v. de combinatietest, die plaatsvindt tussen week 9 en 14 van de zwangerschap. De combinatietest bestaat uit een bloedonderzoek en een echo.

Bloedonderzoek bij NIPT

Kies je voor de NIPT, dan wordt een bloedonderzoek gedaan. Je hebt bij dit onderzoek, in tegenstelling tot een vruchtwaterpunctie en vlokkentest, geen kans op een miskraam. In jouw bloed zit ook een klein beetje DNA van de placenta. Dit DNA is bijna altijd hetzelfde als dat van je kindje. Door dit DNA te onderzoeken, kan een laboratorium onderzoeken of het kindje één van de drie genoemde syndromen heeft. Komt er uit een onderzoek dat je kindje mogelijk één van deze syndromen heeft, dan kun je kiezen voor vervolgonderzoeken in de vorm van een vlokkentest of vruchtwateronderzoek.  Deze vervolgonderzoeken bieden zekerheid, de NIPT (en combinatietest) biedt een kansberekening. (bron: Folder Prenatale Screening RIVM)

Onze keuze om de NIPT niet te laten uitvoeren

Tijdens het eerste gesprek met de gynaecoloog en tijdens de termijnecho werd ons de vraag gesteld of wij op de hoogte waren van de mogelijkheid een prenataal screeningsonderzoek te laten uitvoeren. Omdat de NIPT nog niet mogelijk was tijdens de zwangerschap van Suus, hebben we natuurlijk wel aangehoord wat dit precies inhield en wat eventuele uitslagen zouden kunnen betekenen. Wij hebben er heel bewust voor gekozen om de NIPT niet te laten uitvoeren. Waarom niet? De allerbelangrijkste reden is eigenlijk een gevoelskwestie. Stel dat er een slechte uitslag uit zou komen, dan zouden we voor keuzes komen te staan die we helemaal niet willen of kunnen maken. Het zou dus veel onrust met zich meebrengen en ook al zouden wij de zwangerschap gewoon voldragen en het kindje geboren laten worden, dan zou het niet meer ‘onbezorgd’ zijn. Daarnaast redeneren wij samen als volgt: je kindje kan gezond geboren worden en op latere leeftijd bijvoorbeeld bijna verdrinken, waardoor het alsnog hersenschade o.i.d. oploopt. Op dat moment doe je je kind ook niet weg. Misschien een vreemde manier om het uit te leggen, maar zo staan wij er wel samen achter. Wat er ook met dit kindje aan de hand is, het is meer dan welkom en ook al zou ons kindje gehandicapt zijn, dan doen we er alles aan om hem of haar zo goed mogelijk te verzorgen en net zoveel liefde te bieden als onze oudste dochter.

Geen enkele keuze is goed of fout!

Het wel of niet laten uitvoeren van de NIPT is iets heel persoonlijks. Wij praten nu vanuit een achtergrond waarin geen van onze familieleden gehandicapt is, we geen verhoogd risico hebben en onze eerste dochter gezond is geboren. Misschien hadden wij in een andere situatie wel een andere keuze gemaakt. Het feit dat de NIPT én andere prenatale onderzoeken worden aangeboden is in onze situatie misschien niet nodig omdat wij ervoor kiezen deze niet te laten uitvoeren. Maar iedereen is anders en iedereen neemt een besluit vanuit andere overwegingen. In mijn ogen is dus geen enkele keuze  goed of fout!

Waarom heb jij de NIPT (of een ander prenataal onderzoek) juist wel of juist niet laten uitvoeren? Ik lees graag je reactie in de comments of op Facebook, Instagram of Twitter!

 

 

 

 

 

Bron: laboratorium,